برگ سبز

خبر به دورترین نقطه ی جهان برسد

foroghestan — Thu, 03 Jan 2008 00:48:18 GMT

وقتی برای با تو نشستن بهانه نیست

هر جا به هر بهانه که باشد نشسته ام

--------------------------------------------------------------

اینجا پرنده های جوان آشیان که هیچ

در جسم های خسته ی خود نا توان که هیچ

در گوشه های زخم و نوایی که بود و نیست

در فکر پر کشیدن و یک آسمان که هیچ

حتی میان خواب خود از انقلاب درد

هی پیچ می خورند و کسی ناگهان که هیچ

زارع تر از همیشه و پرواز ناگهان

عباس های غم زده در بیکران که هیچ

" این زندگی که ارزش ماندن نداشت پس

حتی به ماندنش که نمی ارزد و سپس

پیوسته در تلاطم تکرار یک سکوت

با شعله های خامش در شیب این هبوط

چون آبشار خسته که دریا نمی شود

مردی ولی شبیه تو پیدا نمی شود

در چشم های پیر تو گم شد جوانیت

در هم شکست حوصله ی کهکشانیت

زانو به بوسه گاه کفن زد جوانیت

بی وزن های ممتد در بی زمانیت

آهسته در مسیر کدامین غروب تر

دنبال سایه های کسی میروی مگر

داری به انتهای خودت می رسی ببین

حرفی برای گفتن و نیمی دهان که هیچ

وقتی زمان به ساعت تو وقت رفتن است

جایی که نیستی که بگویی همانکه هیچ

...

اینجا پرنده های جوان آشیان که هیچ

مخبری در سرمان هیچ نبود

foroghestan — Mon, 17 Sep 2007 21:20:18 GMT

از بد حادثه مخبر شده ایم

معروض حضور دوستان هستم که این بار نه برای افاضه کلام بلکه برای به خدمت رساندن چند خبر و فراخوان در خدمت خواهم بود .

1 . شاید شما هم تازگی ها از طرف بعضی از اهالی درد مورد تعرض قرار گرفته اید که باید گفت نگران نباشید مد شده .

2 . اخیرا مقدار ناچیزی ( منظور ناچیز مقداران ) از دوستان متظاهر به ادب خودشون رو شاعر اعلام کردند و فرفره چرخان بادچرخانک ادب معاصر حالا در هر زبانی ترکی فارسی . ( من باب استحضار قلم به دستان )

3 . مسکن گزیدگان ادب معاصر گفته می شود این اواخر دچار نوعی بیماری چند گانگی شده اند . نه اینکه این پسیکوپات ها یک رو برایشان کم بود حالا برای خودی نشان دادن چند روی دیگر هم کرایه نموده اند .

4 . طبق اعلام نظر و همایت سازمان علافان دوره گرد ادب مسلک از این به بعد اهالی هنر برای جنگولک بازی و اظهار کمالات ادبی و نیز نوشیدن یک دغدغه ی ناشیانه می توانند به بستانگاه جنوب شرقی تبریزان بروند که اینبار مصادف با ایام التخریب گشته است .

حالاخوب است رؤسا از دور دستی بر آتش دارند انشاالله .

و حالا به دور از جبران بی حرمتی های ناشیانه و کودک مابانه بعضی دوستان خرس و در پاره ای اوقات روباه مسلک به خبر خودمون بپردازیم .

آن خطاط سه گونه خط نوشتی...

خانه شاعران تبريز(خشت) با همكاري سازمان فرهنگي هنري شهرداري تبريز برگزارمي كند.

اولين جشنواره سراسري شعر،(خط سوم )

این جشتواره در دو گروه شعر تركي و شعر فارسي و دو گرايش قالب هاي كلاسيك و قالب هاي نو و درموضوعات زير برگزار می گردد:

۱ـ موضوع اصلی: ( آزاد)

۲ـ موضوع ویژه: ( تبریز)

برای کسب اطلاعات بیشتر و اطلاع از شرایط شرکت در جشنواره به آدرس زیر مراجعه فرمائید.

www.khattesewom.blogfa.com

بدون هیچ بهانه ای

foroghestan — Sat, 28 Jul 2007 00:49:18 GMT

واقعا بدون بهانه می آیم چرا که می دانم نبود من در این حدود ۹ ماه کسی را آزرده نکرد و حتی بهانه ای هم برای نفرینمان بدست کسی نداد و اما می دانم که بودنم مشکل دار خواهد بود . شاید به همین خاطر سالی یک بار به روز کردن خالی از حسن نباشد .

..............................................

گاهي وقت ها بهانه اي براي نوشتن پيدا نمي شود شايد براي احساس هاي در هم پيچيده انساني ، معادلي در وسعت واژگاني خود پيدا نمي كنيم . نوشتن تنها توامان لذت و درديست كه در لابلاي اين گريز و گزير به دنبال ارضاء احساس هاي سر كوب شده خويش مي گرديم . زماني كه از فصل الخطاب انسان فراموش شده ي عصري به نام مدرنيته سخن مي گوييم ناگهان با تصوير بخت برگشته اي رو در رو مي شويم كه در تقابل تحجر و تجدد خويش به دنبال هويت گم شده ي خود در ميان شناسنامه هاي باطله اي كه جز به درد تجميع آراء ناصواب نمي خورد مي گردد . مفاهيم معكوس و انديشه هاي متضاد وصله هاي مطبوع فضاي خرق عادات جديد در فردگرايي عصر جديد است . بي گمان نمي توان در فضايي خود خواسته به گل نشست و از توحش خود ساخته گله آغاز كرد .

آشفتگي ادبيات امروز ايران مشتي از خروار ناسالم ادبيات رو به اضمحلال جهان است . پا را فراتر از ادب و ادبياتي گذاشتيم كه با برخورد هاي حذفي خود اخلاقيات را به سلاخ خانه هاي قرون وسطايي از نوع جديد مي برد . اين بار اخلاقيات به اسم اخلاق و دين نه ، بلكه به نام نوعي راديكاليسم در حوزه آزادي و يا بهتر بگويم نئودادائيسمي از جنس بي قيد و بندي هاي تريستان تزاراهاي اواخر قرن قديم و اوان قرن جديد به صلابه كشيده مي شود .

راستي من و شما در كجاي اين ناكجا آباد ادبيات مريض جا خوش كرده ايم . مخاطب را به صفر ضرب مي كنيم و دست به تحديد اخلاقيات و تحريص نفحات النفس مي زنيم . قاعده ها يي را كه ميراث دار خلق آثار بزرگ جهان است به جرم اشباع فضاهاي منسوخشان با شكست هاي توجيه پذير و ناپذير به خاك و خون مي كشيم تا دست به خلق آثاري بزنيم كه بي گمان با به حضيض كشاندن آنچه مايه در ادب دارد مفتخر به اشتهار هاي خلق الساعه اي شويم كه قبل از تولد محكوم به مرگي محتوم به واسطه ي حذف الگو هاي زيبا شناختي هستند .

نمي توان از اين سوق به بي نظمي كه تمامي حوزه هاي عملي و تئوريك موجودي به نام انسان را در بر گرفته است فرار كرد و لي آنچه ما را اميدوار مي كند به آينده اي كه بر روي جنازه ها و آوارهاي به جا مانده از خود تخريبي هاي انسان متجدد استوار گرديده، همين ادبيات دست و پا بسته ايست كه بعضي ها با چنگ و دندان در انديشه حفظ تكه پاره هاي پراكنده ي آن هستند .

ما شاعرانه گي هامان را به جهاني مديونيم كه تماميت اش را با توحش خود به مخاطره انداخته ايم . تماميتي كه همچنان بر خوان نعمتش نشسته ايم و تظاهرات عشق و دوستي را با او به تماشا مي نشينيم .

من و شما با اين جهان باكره چه كرده ايم .

در نهایت برای خالی نبودن عریضه شعری را تقدیم میکنم

..................................................................................................

از آسمان چندم اين چرخ مرده دوست از ناكجاي بود و شد و هست آمدم

ميراث دار جبر و حدوثي پر از قديم در في نفخت و روح جهاني مرددم

وقتي زمان به ساعت من روي صفر بود آدم هنوز در ابديت نشسته بود

من در عدم نشسته و درهاي مرگ را در فکر یک تولد مشکوک ميزدم

با انتحار هر چه زمان پيش ميروم بالاي سن و سال خودم ايستاده ام

در غربت توحشي از جنس فاصله با خاص و عام مردم و اين جامعه بدم

در مبتداي هر نفسي از كشيدنست جمع گزاره هاي به تدفين سپرده ام

در نقض هاي خورده به بن بست هر چه ذهن تصويري از هزاره ي مردان مرتدم

پاييز فصل هاي بدون بهار من تصويري از طبيعت بيمار اين من است

ماهيتي خليفه كه با انتحار او در يك جهان بيخود و خسته خدا شدم

به نام کریم خطابخش پوزش پذیر

foroghestan — Mon, 30 Oct 2006 11:56:18 GMT

ســلام

بعد از به دور انداختن چند ماه از زندگی تکراری و نه چندان به مذاق خوش این زندگی متکلف ، با یک دلخوشی از عهد قدیم یادگار وعرض ادبی حضور دوستان دور و نزدیک و آشنا غریب بروزم . در این چند ماه روز جهانی حافظ و روز ملی شعر و ادب را پشت سر گذاشتیم و طناز عرصه ی ادب را به دیار خاموشان سپردیم . در این مدتی که نبودم سالگرد وفات نجمه روی بغض ها سنگینی کرد و چاپ کتاب دوست عزیزم فلاح گلی به گوشه ی لب هامان نشاند . هر چند تلخ و شیرین این زندگی به کام نیست اما به قول فقیدی زندگی هرچقدر هم بد باشد ارزش زندگی کردن را دارد .

این بار با دو اثر در خدمت دوستان هستم اولی که یک کار قدیمیست و دومی که هنوز...

از عشق خاک خورده ی خود گفتنم هنوز

می آید و به لرزه می افتد تنم هنوز

پروانه ام که در سر حد کمال خویش

چون کرم واژه واژه تو را می تنم هنوز

از خود بریده ام که به دنبال سرنوشت

در حومه ی دل تو پی میهنم هنوز

در زخمه های ساز سه تارم نشسته ای

گل می کنی به وقت زدن ، می زنم هنوز

شمسی که مولوی تر ازین شهرمان ندید

مس گر بزن که من خود تن تن تنم هنوز

...

من بارهاست دست خودم را بریده ام

در حسرت تو خسته ی پیراهنم هنوز

عادت به چشم های تو دارد جنون من

با چند ماه طی شده این من منم هنوز

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پا در رکاب فرش سلیمان عصر نو منظومه ی مکان و زمان را به هم زدی

یعنی که دوره گردی وبایک عبورسبز پاییز فصل های جوان را به هم زدی

خورشیدوارکوچه هرکهکشان دوست ارباب هرمدار به خورشید داده دست

با این جهان بسته چه کردی که اینچنین سرگیجه های دردوران را به هم زدی

در مسندالیه کدامین گزاره ای یا مسند چه جمله ای از خوب چشم توست

در ابتدای نازل چندم غزل شدی تا جم به تو رسید جهان را به هم زدی

پیش از تو از حدود معاش مرددش این ذهن بی تکلف و مرده گذر نکرد

یعنی چه شدکه دایره پرگاردوست شد یعنی چه شدکه خانهُ نان را به هم زدی

از آبشار شور کدامین شعور و شعر پا در حریم هرم کدامین حدوث سبز

افتادی و نهادی و در بازه های عشق تجمیع های بی جریان را به هم زدی

در تنگنای یک پاسخ

foroghestan — Sat, 02 Sep 2006 19:43:18 GMT

اینطور به نظر می رسد که برای بیان حقیقت بعضا چاره ای جز گـــــذر از

وادی سایه ها نباشد و آدمی برای رسیدن به هر پیش فرض سبزی برای عبور

ازتاریکی واهمه ای در خود سراغ نبیند .

جناب تیرداد راد عزیز

در محیط مجازی اصولا با هیچکس مشکلی ندارم مگر در مـام تقابل اندیــــشه و این مشکل تنها مشکل اثر و بحث های پیرامونی آن می باشـــد . در فضای نقد حاکـم بر ادبیات امــــروز نیز به علل گوناگونی چون عدم فهم سخـــنان بنده در نزد اهالــی ادب دیگر به نقد موردی نمی پردازم و پس از چند مورد بحث بی در و پیکر که در نهایـــت به مرزهای حتاکی نیز پا گذاشت صلاح بر آن دیدم که نـــقد فاقد فاکـــتور فیـس تو فیسرا کنار بگذارم خاصه در محیطی که دوستان همگــی شاعرجاسر و منتقد منعقد هستند بنـده با روایت پست مدرنی جناب موســـوی از غزل به عنوان نماینده ی شعر امـروز و رفتــــار ادبی ُ به این صــورت آوانگارد ُ ایشان در این حوزه کاملا مخالفـم و این مخالفت در طی چند مورد بحث به نظر ایــــشان رســـــانده شد و بحث ما نیز به هــــــر چند به صورتی نا خوشایند به پایان خــــــود قدم گذاشت . اما جناب تیرداد عـــزیز از شما به عنوان یکی از اهـالی ادب نتظار این افترای بزرگ را نداشته و ندارم چرا کــه از منـــــظر این حقـیر ادبیات معاصر ادبیات مرگ مولف می باشد نه ادبیات کوبش مولف .

در حوزه ی این حقــــیر در نقـد یک اثر فقط حلقه های دوم و ســـــوم فرایند موثـــر اثر و تاثیر از اهمیت برخوردار هستند و مولف بی گناه ترین حلقـــه ی این زنجیره اســـت چه رسد به اینکه در فضایی مســـموم ردپای هتک حرمــت افرادرا از خود بر جـــای بگذارم .

در پایان از شما خواهشمندم با حذف اسم بنده از مقابل وبلــاگ موســـوم به حسنقلی و اسـترداد هزینه ی این بی آبرویی کمال لطف را در حــق این حقیر به جــای بیاورید .

جناب موسوی

با عنایت به این که این حقیـــــر تا به حال هیچ گــــــونه ارتباــطی با وبلاگ حسنیقلی و تیرداد راد نداشته و ندارم و نیز تشـــکر از حسن رفــتارشما در این مورد ُ مطلع ساختن اینجانب از وقایـع اخیرُ امیدوارم من بعد شاهد اینگونه بی حرمتی ها به ساحت دوستان نباشیم .

و اما اهالی ادب

همیشه عرض کرده ام که در فهم یک سخن چه این سخن ادبی باشد یا غـیر ادبی و چه فلـسفی باشد یا غیر فلسفی و .... یک فرایند سه مرحـــله ای بیان تفهیم و فهم پشت سر گذاشته می شـود و اگر یکی از این حلقه ها ناقص یــا ناکارامد باشند کوشش برای رساندن هر موضوع یا مسئله یا مفهومی در صفر ضرب می شود معمولا مفهوم در ۴ روش به مخاطب رسانده می شود

۱ معقول

۲ معمول

۳ محمول

۴ منقول

اگر مفهومی را که ما در ذهن خود پرورانده ایم یا به آن رسیده ایم فاقـــد یکی از این ۴ روش برای رساندن آن به مخاطب باشــد فرایند درک در نزد مخاطب با نقصان مواجه می شـود مگر اینکه رضایت به مـرگ مخاطب نیز بدهیم و به این پیش فرض برسیم که هر اثری منهای مولف و مخاطـب به خــــودی خود یک اثر می باشد و این بزرگی مولف و یا پسند مخاطب نیست که به یـــک اثر شخصیت مـــــی بخشد که البته طرفداران چنین نظریاتی کم هم نیستند .

در پایان باید گفت چنین به نظر می رسد که میتوان جدا از هرگونه تهـمـت افترا کوچــک انگاری دیگران خود بزرگ بینی حتاکی به شخصیت ها در همین محیط مجازی هم به تبادل نظرات و احساسات شاعرانه پرداخت . چرا که بزرگان با حوصله ی خویش و کوچکترها با رعایت ادب مشــمول بر این فضــا می توانند لحظاتی هر چند خوب را داشته باشند . ما نیز در مقام خود ملحوظ رعایـت ادب در نزد بزرگان هستیم .

حاشیه ای بر تناقض در حوزه ی غزل پست مدرن

در تناقض سخن از دو مورد می باشد که وجود یکی ناقض دیگری هست به عبارت دیگر ایجاب یکی در حکم امتناع آن دیگری بوده و طرفین نقض غير قابل جمع می باشند .این تعریف تناقض است و در مورد تضاد باید گفت تضاد به حکم مبارک فلاسفه ی شرق و غرب و مریخی های ساکن وجود دو موردی که عکس یکدیگر بوده ولی اجتماع آنها ممتنع نمی باشد . با این حساب موارد در حالات مختلف و به نا به مفاهیم مستخرجه از آنها می توانند هم متناقض و متضاد باشند و هم نمی توانند مثلا شب و روز ناقض یکدیگرند و اجتماع آنها ممکن نبست ولی سیاهی و سپیدی که از تظاهرات آنها می باشد تعزیر در اجتماع شان وجود ندارد و حال در مورد کلمه ی غزل پست مدرن . در مفهوم پست مدرن هیچگاه قالب رد نشده است و این حرف از سوی اندیشمندی چون شما بعید به نظر می رسد در مفاهیم پست مدرن قالب به صورت آیرونی مطرح است و وقتی از عدم قالب سخن به میان می آید منظور قالب واحد و ثابت برای بیان ساخت اجرا طراحی نگرش اندیشه ورزی هدایت کنترل و ...در تمامی حوزه های پست مدرن می باشد و درست در اینجای کار است که پای غزل پست مدرن از لنگیدن در میرود و آن این است که غزل پست مدرن می خواهد با قالب ثابتی به نام غزل در حوزه ی ادبیات به ایجاد مفاهیمی در فضای پست مدرن بپردازد که در اصول مغایر و ناقض ایدئولوژی های پدید آورنده ی خود می باشند چون در اصول پست مدرن فضای ثابت از پیش طراحی شده قابل تعمیم و تحدیس و با منطق قبلی وجود ندارد . گذشته از این بحث فرم و محتوا در حکم ظرف و مظروف قرار دارند و در حیطه ی کل و جزء نمی توانند مطرح شوند. یعنی بحث از ریشه می تواند غلط به حساب آید . در فضای پست مدرن مخاطب از گذشته چیزی به یاد ندارد (به جز هاله ای ) و از آینده کاملا بی خبر است و هیجان و اضطراب اورا به گذشته ارجاع می دهد و این در حالی است که از گذشته ی خود چیزی به آن صورت در دست ندارد . درست در اینجاست که مفهوم سیالیت در شکل و محتوا و محتوی در پست مدرن صورت میپذیرد . دور از ذهن ساختن مفاهیم آشنا و به ذهن نزدیک ساختن مفاهیم غریب با تنوعی از ترکیبات جدید و بعضا بی مفهوم شاید مفهومی باشد که در پست مدرنیته به دنبال آن هستیم ولی در نهایت باید گفت بازی با ابعاد حاکم بر فضای تخیل و اندیشه در حوزه ی زمان و مکان پیش شرطی در خلاقیت پست مدرنی در تمامی عرصه هاست که اگر عمدی در این پیوستار صورت گیرد خود امر از نظر پست مدرن رد می شود چرا که انجام های منطقی و عمدی (چرا که صورت پذیرفتن هرعمدی در هر امری اگرچه دور از عقل باز از یک منطق خاص پیروی می کند که این خود نیز باز با اصول پست مدرنی مغایر است . ) در این حوزه جایی ندارند .

عزت مزید

با نهایت احترام

داود عباسی

یک غزل از عهد بوق

foroghestan — Wed, 05 Apr 2006 13:22:18 GMT

سلام

اگر چه دیر اگر چه دور ولی بودن را به نشانه رفته ام تا برای آنانکه در انتظار آمدنم چشمی به راه ساییده اند را دست مایه ای از معراج شاعرانه ی عهد بوق خود به ارمغان داشته باشم . از راهی دراز ، یعنی از مرز های مرگ ، برگشتن را یا علی گفتم و از دور ترین روز های عمر شاعرانه ی خویش هدیه ای به رسم دوستی صفا صمیمیت عشق و ارادت به خدمت رسانده ام تا چه در نظر آید و چه ...

....................................................................................................

عمری به پای یاد عزیزت نشسته ایم

حاشا که دست خود به ندامت نشسته ایم

از هر چه پرده بود به یادت گذشته ایم

با یک بغل سکوت به راهت نشسته ایم

ما دل به داغ بی کسیت سوختیم و لیک

یک تار غم به چود خیالت نبسته ایم

در قیل و قال تلخ کلاغان به یاد تو

با دست بسته قفل صدا را شکسته ایم

...

اکنون در انتظار طلوعی دوباره ایم

آنجا که با منیت خود سر شکسته ایم

حالا تو را قسم به خداوند می دهیم

دیگر توان ماندنمان نیست خسته ایم

زیبا تو را کجای جهان جستجو کنیم

یک مطلب اورژانسی (تصادف کردم)

foroghestan — Sun, 19 Feb 2006 19:45:18 GMT

سلام

وقت همه ی دوستان به خیر

باید گفت تصادف شدیدی داشتم و از نواحی مختلف این تن بی مقدار دچار

تصادف و خونریزی شدید شدم. الان که این سطور نوشته میشه من

زمین گیر دردی نا خواسته هستم. به همین خاطر از همه ی

دوستانی که لطفی در حق این حقیر داشته اند صمیمانه تشکر میکنم

و معذرت میخوام از دوستان که نتونستم و نمیتونم به اونها

سری بزنم و عرض ارادتی داشته باشم.

در پناه حق

و با نهایت احترام

داود عباسی